Məhəbbət dovşanı
İndi qayıdıram, dedi
və qapını açıq qoydu.
Bizim üçün xüsusi gün idi,
dovşan raqusu vam alovda pıqqıldayırdı,
onun üçün balaca halqalarla soğan,
yerkökü və bir neçə diş sarımsaq doğramışdı.
Nə çiyninə palto atdı,
nə dodaqlarını boyadı, heç mən də
soruşmadım hara gedirsən?
O belədir.
Heç vaxt bilmirdi saat
neçədir, həmişə gecikirdi, həmin gecə də
sadəcə dedi ki,
indi qayıdıram,
hətta heç qapını da bağlamadı.
Altı il sonra
Ona küçədə rast gəldim (bizim küçədə yox),
birdən onun üzündə
ütünü elektrikdən ayırmağı, ya da
bunun kimi bir şeyi unudan
adamlardakı kimi qayğı yarandı...
Qazı söndürmüsən? - soruşdu.
Hələ yox, dedim,
dovşan əti yaman bərk olur.
Balaca sübh cinayəti
Yağış yağır,
yuxulu-yuxulu gedirsən
(ayaqyoluna)
xırç...
ayağının altında ilbiz qalır.
Təsadüfi qətl.
Amma bu, günahını yüngülləşdirmir.
Ətrafa boylanırsan,
səhər tezdən olduğu üçün şahid yoxdur,
leşi otların arasına itələyirsən,
yağış damcılarından ağırlaşmış otların,
amma bu da yumur günahını.
Qətl elə əhəmiyyətsizdir ki,
yadından çıxara bilmirsən
bütün günü.
Anam şeir oxuyur
2 qutu nazik fillo xəmiri,
2 fincan əridilmiş kərə yağı,
1 kilo alma,
1 fincan xırdalanmış peçenye,
1 fincan xırda doğranmış qoz,
2 fincan şəkər tozu,
1 paket üyüdülmüş darçın.
Almaları yuyub qabığını soyun, özəyini
təmizləyin, sürtgəcin iri gözündən çəkib
şəkər tozu, qoz və darçınla qarışdırın.
Bir lay xəmiri götürüb yağlayın,
ikinci layı üstünə sərin,
almalı içliyi qoyub yayın,
xəmiri rulet kimi bükün.
Qalan xəmirləri də eyni şəkildə.
Yağlayıb yaxşıca qızdırılmış sobaya qoyun,
üstü qızılı-qəhvəyi,
altı çəhrayı rəng alana qədər
bişirin.
Bişəndə ştrudel olacaq,
hələlik isə sadəcə şeirdir.
Xəbərlər
Qadın qəzeti bağlayıb deyir:
oxudun? Ayovaya dolu düşüb -
dənələri qolf topu boyda.
Ona görə ki, deyirəm,
onlar həddindən çox qolf oynayırlar,
çoxlu top itirirlər
və o toplar indi geri qayıdır.
O, topları geri qaytarır,
bildin də, kimi deyirəm,
Onu, o zarafatcılı.
Lakin qadın gülmür,
üzünü çevirir
və dəhşətlə deyir:
O heç vaxt hədəfdən yayınmır.
Vogezlər meydanı
Bir uşaq qaçır
Vogezlər meydanındakı bağda,
dünyanın bağında,
çəmənlikdə oturmuş
ata və anaların arasından,
cığırlarda
qocalara dəyə-dəyə.
Bir uşaq qaçır
dünyanın bütün vaxtı
hələ qarşıda deyilmiş kimi.
Bilmək istəyərdim,
nədir uşağı tələsdirən,
qocaları isə ayaqlarını sürütməyə
vadar edən
(dünyanın bütün vaxtı
hələ qarşıda imiş kimi),
bu cığırın axırında
görməli nəsə varmı?
Və nə üçün bu məni
addımlarımı yavaşıtmağa məcbur edir?
Tərcümə etdi: Həmid PİRİYEV
© Müəllif hüquqları qorunur! Mətndən istifadə etdikdə istinad mütləqdir!
