Şeirlər - Nazim ƏHMƏDLİ

 

Nə deyim, kür üzümə

 

Hardan atdım oxumu,

uddum qaraqorxunu;

göy üzünə toxunur,

buludların dodağı;

 

nə aşkardı, nə sirdi,

yarpaq kimi əsirdim;

gecə yuxumda gördüm

unutduğum bulağı;

 

ocaq yanır, köz tutur,

kösöylər göz-göz tutur;

ürəyimdən söz tutur

dəftərimin varağı;

 

ağ buludlar yellənir,

gölmə tutur, göllənir;

ruhum harda şellənir,

azdım, yolu-yolağı;

 

nə deyim, kür üzümə,

ağla, hönkür, üzümə;

dikilib yer üzünə

fələyin bir qulağı.

 

 

Yollar çəkir gözümü

 

Bir uşaq ağlı qədər,

bəlkə yoxdu günahım;

gözümlə quş tuturam

göy üzündə, Allahım;

 

bəlkə ağır deyiləm

bir quşun lələyindən;

yıxıldım yer üzünə

bir bahar küləyindən;

 

gözlərimin içindən

başqa dünyalar baxır;

şirmayı dərələrdən

gümüşü sular axır;

 

uzaq, qərib dənizlər,

yollar çəkir gözümü;

yuxularda görmürəm,

güzgüdəki üzümü;

 

qəfil bir qatar keçir,

yolların ayrıcından;

dan üz asılıbdı

qaranlığın saçından.

 

26.07.2026.

Oslo şəhəri

 

 

Tez çağırın, oyanım

 

Qara bulud şüşətək,

göydə od tutub şimşək;

sanki qəfil düşəcək

göy üzünün bir yanı;

 

azır yolların başı,

ruhum harda dolaşır;

dibsiz dənizlər daşır,

sular basır dünyanı;

 

İçimdə bir boş qürur,

kimsə könlümü qırır;

hər yaz ildırım vurur

bu şirmayı qayanı;

 

yarpaq olub, bükülləm,

hara isə çəkilləm;

sanki donuq şəkiləm

o üzündə aynanın;

 

göy üzünə axır dan,

nədir məni qorxudan;

bu daş üzlü yuxudan

tez çağırın, oyanım.

 

16.08.2026.

Oslo şəhəri

 

 

Qəfil baxma, göy üzünə

 

Bir gün qalxar dəli çaylar,

qarışıq sular durular;

qəfil baxma, göy üzünə,

buludlar düşüb qırılar;

 

həsrət hardan nübar tutar,

qışın sonun bahar tutar;

ayaqlarım qabar tutar,

getdiyim yollar yorular;

 

bax, indi mən də boyatam,

saçım ağ, köynəyim kətan;

gecə yuxumda qəflətən,

çağırma, bağrım yarılar;

 

nə var, alışıb yanmağa,

alov tutub oddanmağa;

boyum çatmır atdanmağa,

yaman, qəlbidi barılar;

 

gümanım qalıb bəlkəyə,

bir dua yazım gecəyə;

ruhum qonub bir çiçəyə,

götürüb gedər arılar.

 

23.04.2026.

Bakı şəhəri

 

 

Kim qarışıb yuxuma

 

Bəs hardadı, bizim ev,

göstər, o evi mənə;

qarışıq yuxu gördüm,

üzünü çevir mənə;

 

ipin bir ucu düyün,

bir ucundan qan damır;

qaranlıq çəkilməmiş

göy üzünə dan damır;

 

qaralmış şəkillərin

üst yazısı pozulur;

qarışıq yuxularım

doğulmamış yozulur.

 

Ruhum özünə gəlib,

dönüb qaçır günahdan;

nədənsə üzüm gəlmir,

əfv istəyim Allahdan;

 

kim qarışıb yuxuma,

dönüb gəlir tüstümə;

göydə bulud alışır,

odu düşür üstümə;

 

aşağıda dəniz var,

yuxarıda göy üzü;

hərdən yadıma düşür

dünyanın ögey üzü.

 

22.06.2026.

Almaniya, Vesterştede şəhəri

 

 

Günəş girdi buluda

 

Günəş girdi buluda,

sanki qaraldı hava;

üzümdə kölgə əsir,

dilimdə adsız dua;

 

yol bir az da uzanır,

zaman bir az əriyir;

Günəş buludda qalıb,

üzüm-gözüm səyriyir;

 

bəlkə min sənə keçib,

ötüb gedən ömürdən;

gündüz Günəşdən qopub,

gecə qara kömürdən;

 

deyən, ayrı adamam,

yadımdan çıxıb üzüm;

bir az çox dəyişmişəm,

solub bətim-bənizim;

 

payız bələnib sanki,

göy üzünün rənginə;

ağ buludlar qarışıb,

Günəş düşüb cənginə;

 

umudlarım asılıb

dilimdəki duadan;

hərdən yuxuma gəlir,

min il əvvəlki odam.

 

05.07.2026.

Hamburq şəhəri

 

 

Güzgünü çevir mənə

 

Bəlkə də baxmamışam,

kür rənginə üzümün;

mənə sarı çevirmə,

o qarışıq güzgünü;

 

buludların üzünə

düşür, sanki şəkilim;

yuxumdan çağır məni,

kür üzümdən çəkilim;

 

qulağımda qalan səs,

həsrətin ünü kimi;

ağ buludlar yellənir,

xəyal ürünü kimi;

 

hərdən bir günah baxır,

üzümün bir yanından;

ocaq alışır-yanır

közünün bir yanından;

 

payızın min rəngi var,

üzümdə, baxışımda;

dizlərimdə ağrı var,

yolların yoxuşundan;

 

güzgünü çevir mənə,

gör, üzümün rəngini;

apar, bir yarpağa sər

kür üzümün rəngini.

 

25.05.2024.

Bakı şəhəri

 

 

Dünya mənə çöçün gələr

 

Bulud tutar göy üzünü,

yağar, səyriyər gecələr;

çölləri alar ağzına,

çoxalar adsız qönçələr;

 

dağ üstən aşaram yola,

azıb qarışaram yola;

təzə alışaram yola,

yolları əyər döngələr;

 

səhər kim çıxar qarşıma,

payız uzanar qışıma;

bulud dolanar başıma,

çəkilər qara kölgələr;

 

ulduzlar sönər, qaralar,

gecə gündüzdən ayrılar;

qayıdar qəfil ağrılar,

dərdlər için-için gələr;

 

axşam düşər, gün qayıdar,

ömür keçər, can qayıdar;

göy üzünə dan qayıdar,

sabah bir ayrı gün gələr;

 

günü-gündən haqq yıxılar,

gələr yalançı nağıllar;

adsız ağrılar çoxalar,

dünya mənə çöçün gələr.

 

12.05.2026.

Bakı şəhəri

 

 

Ruhum qəfəsdə qalıb

 

Uzaqdan qayıq gəlir,

gözüm dənizdə qalıb;

hardan xəbər gələcək,

qulağım səsdə qalıb;

 

uzun oldu gecələr,

çin olmadı bəlkələr;

böyümədi qönçələr,

boyları bəstə qalıb;

 

həsrət harda bükülür,

qara bulud sökülür;

qaranlıqlar çəkilir,

günahım düzdə qalıb;

 

boğazımda qəhər var,

gözümdə bir səhər var;

yuxumda bir şəhər var,

dumanda, sisdə qalıb;

 

çiçəklər sarısaçaq,

göy sular gur axacaq;

kim açıb buraxacaq,

ruhum qəfəsdə qalıb.

 

08.05.2026.

Bakı şəhəri

 

 

Hər tərəfdən yol axır

 

Bu getdiyimiz yolun

sonun kim bilir, axı;

göydən, yerdən, sulardan,

hər tərəfdən yol axır;

 

dünya suyun üzündə,

Tanrı göyün üzündə;

kim var, Ayın üzündə,

ordan boylanıb baxır;

 

od yanır, külə dartır,

ay keçir, ilə dartır;

buludlar şələ dartır,

yellənir ağır-ağır;

 

hara atdım oxumu,

ütdüm qara-qorxumu;

qara basdı yuxumu,

uçuxladı dodağım;

 

qara bulud nataraz,

yağış çox oldu bu yaz;

deyən, əyilib bir az

yer üzünün qırağı.

    

17.07.2026.

Almaniya, Vesterştede şəhəri

 

 

Qorxuram göyə baxam

 

Ağ buludlar dağılıb,

göy üzü ləkə-ləkə;

bəzən qorxudur məni

içimdəki səksəkə;

 

üzüm dəyişib bir az,

payız alıb üstümü;

mən gizlicə yanıram,

görən yoxdu tüstümü;

 

insanlıq itib gedir,

pulun, paranın üstə;

bütün rənglər pozulur

ağın, qaranın üstə;

 

göy üzü də dəyişib,

ulduzlar bir-bir sönür;

dünya od içindədi,

deyən cəhənnəm dönür;

 

adamlar buz kimidi,

hərə öz hayındadı;

hara çəkilib görən,

baharın, yayın dadı.

 

Hərdən də səksənirəm,

əlim də yatmır işə;

qorxuram göyə baxam,

ulduzlar sınıb düşər.

 

31.10.2026.

Bakı şəhəri

 

 

Yenə çarpır ürəyim

 

Bilmirəm ki, nə olub,

yenə çarpır ürəyim;

tozu gözümə dolur

bu dəlisov küləyin;

 

nə görünür gözümə,

dərd deyiləm üzümə;

qalxım göyün üzünə,

buludları ələyim;

 

söz uyuşmur dilimdə,

yanıb söndüm külümdə;

yaxam qalıb əlində

bir ağılsız mələyin;

 

ağ buludlar qarrıyır,

həsrət harda qarıyır;

qanadlarım ağrıyır,

sızıldayır lələyim;

 

neynirəm, kür üzümü,

çoxdu dərdin düzümü;

qaldırın yer üzünü

kürəyimə şəlləyin.

 

24.06.2026.

Almaniya, Vesterştede şəhəri

 


© Müəllif hüquqları qorunur! Mətndən istifadə etdikdə istinad mütləqdir!