Məndən başqa kimsə bilməz adını...
"Bu görüşdə kim uduzdu, kim uddu",
Sən uduzdun, mənsə yandım, nəyi var...
Olsa-olsa, sənə bir xoş xatirə,
Mənə isə bir əbədi ömür var.
Qış qurtarar, bahar gələr, bilirəm,
Durnalar da dönər uzaq səfərdən.
Sən qalarsan yaddaşımın qışında,
Ömür bitməz sadəcə bir nəfərdən...
Sən ömrünü, mən nələri yaşadım...
Məndən sonra yaşayarsan, gülərsən.
Kimin ömrü harda qərar tutacaq?!
Bilən bilir, bir gün sən də bilərsən.
Bu imtahan ağır oldu mənimçün,
Ölə-ölə bir ömür də qazandım...
Sən hələ də bilmirsən bu sevgidə
sən oxuyan, mənsə hər gün yazandım.
Dəryalar mürəkkəb, meşələr qələm,
Bitənəcən bir məzarı qazaram.
Məndən özgə kimsə bilməz adını...
Mən adımı tarixlərə yazaram!
Səni Tanrım kimi bilən mənmişəm...
Sən ki, nə oğrusan, nə qatil, ömrüm,
Bəs nədən ömrümdən ömür çalırsan?
Nədən oğurlayıb özümdən məni,
Sonra da gözümdən belə salırsan?
Ruhumu çalmağı necə bacardın?
Mən ki, gizlənmişdim öz ürəyimdə.
Əllərim üzümdə, oturub küncdə,
Özümə deyirdim, döz, ürəyimdə...
Deyirdim, az qalıb ömrün sonuna,
Daha alışmağa közün qalmayıb.
Sən ki adam kimi sevə bilmədin,
Nə ruhun, nə də ki, sözün qalmayıb.
Mən sənə gələndə özümü deyil,
Ruhumu gətirdim, oyansın bir az...
Bir az yaşamağa səbəbim olsun,
Ağrıya, acıya dayansın bir az.
Döyündü könül də, sağaldı ruh da,
Ömrümün içində ömür bitirdin.
Sən mənim küsəyən, incik ruhumu
İmana gətirdin, dinə gətirdin.
Mən hardan biləydim könül oğrusu,
Ömrümün qatili elə sənmişsən?!.
Hələ böyüməyən, hələ uşaqtək,
Səni Tanrım kimi bilən mənmişəm...
Sən demə, yalanmış mənə sevgin də,
Yalanmış hər sözün, söhbətin yalan.
Məni məndən çalan gülüşün yalan,
Məni yarıyolda əlindən salan.
Demişdim yarımçıq qoyma sən məni,
Sən demə, yarımçıq olan mənmişəm...
Taleyi kəm olan, ömrü qəm olan,
Həyatı yarıda qalan mənmişəm.
Aləmin ömürlük məhkumu sənsən!
Cəzan susmaq olar cavablarıma.
Səni yaşadacam dualarımla,
Səni əfv edəcəm savablarına.
Səni ürəyimdə baş saxlayıram
Hər gün ürəyimdə yüz şeir ölür...
Hər gün ürəyimdə yas saxlayıram...
Tanrım, göylərindən bir yaylıq göndər,
Hər gün gözlərimi yaş saxlayıram.
Bu ömrü pay verən, alan da sənsən,
Hər iki dünyama qalan da sənsən,
İllərdir könlümə dolan da sənsən,
Səninçün qəlbimi boş saxlayıram.
Sənə irad tutur yerindən duran,
Bilmir əlindədir gedən karıvan,
Əlbət, gələcəkdir mənim də sıram,
İçimdə cehizlik daş saxlayıram...
Mənə ilham verən payına şükür,
Günəşinə şükür, Ayına şükür,
Qışdan sonra gələn yayına şükür,
Mən Şükrü göz üstə qaş saxlayıram!
Məni aldatmadın nə var-kar ilə,
Sevgimi yönəltdin çiçəyə, gülə,
Yaşasam da ömrü dirilə, ölə,
Səni ürəyimdə baş saxlayıram!
Bir də payızına gəlməz bu bahar...
Bir də görəcəksən çıxıb getmişəm,
Bir də görəcəksən dünya bomboşdur...
Sən məni göylərdən yerə endirdin,
Qoy olsun, əzizim, sənə bu xoşdur...
Bəlkə də, son sözü deyirəm sənə,
Sən mənsiz yaşaya bilməyəcəksən.
Bəlkə də yüz qadın ötər yanından...
Sən məni bir daha görməyəcəksən!
Bəlkə Allah bilir olub-bitəni...
Ancaq sən bilmirsən, nələr olacaq...
Bəlkə də bir heçlik uğruna canım
Dünyanda ən böyük heçlik olacaq!
Yoracaq bu yollar, bu izlər səni,
Üzünə bir qapı açılmayacaq...
Ardından gözündən yaş ələyənin,
Dönərkən "min sual" sorulmayacaq.
Bir də bu Aləmi doğmaz bir Ana...
Bir də payızına gəlməz bu bahar...
Mən sənin ömrünə necə gəlmişdim,
Nə Allah danışar, nə dost pıçıldar...
Öldürməsin həsrətin...
Səni çox incitmişəm,
Necə, nə cür bilirəm.
Mənim cəzam Tanrıdan,
Sən kəsənə gülürəm...
Bütün günahlar sənin,
Cəzalar mənim olsun!
Məni ürəyindən as,
Savabı sənin olsun.
Ömrüm yaralı quşdu,
Qırmısan qanadımı,
Bir qəfil ölüm ilə
Qıraram inadını.
Bəlkə üz-üzə gəllik,
Mən susum, sən dinərsən...
Gözlərimə baxanda,
Günahını görərsən.
Ömür ki, var, nə sənin,
Nə də mənim olacaq.
Əzəl, axır ürəyim
Yenə sənin olacaq.
Öncə Allah, sonra sən,
Vurduqca vurun məni.
Neçə ki, yaşayıram...
Sınayın, durun məni.
Bir günahım var mənim,
O da səni sevməkdi.
Bircə dərdim var, ancaq
O da səni yenməkdi.
Yığıb günahlarını
Qoyma mənim boynuma.
Bir gün köçüb gedərəm
Bu torpağın qoynuna!
Min aləm var, bir Aləm,
O da sənin qismətin.
Qayıt, Allah eşqinə,
Öldürməsin həsrətin!
Sağaltdım ürəyimi
Dönmə daha könlümə,
Yolu, izi bağladım.
Bu haqqı itirmisən,
Səni sağkən ağladım.
Nə gəz məni, nə ara,
yoxluğunla barışdım.
İçimdə ölənlərin
Sayısına qarışdın...
Get, arxayın gəz daha,
Ürəyim sənə yanmır.
Sağaltdım ürəyimi,
Daha ürəyim dammır.
Qanayar bütün aləm
De görüm, utandınmı
Ölmüşü öldürməyə?!.
Gərək söz verməyəydin,
Gözümü güldürməyə.
Azdan, çoxdan bilirdin
Bu qızın nə dərdi var...
İçindən necə gəldi,
Qırdın məni belə, yar?..
Bu gün yenə səhərdən
Qövr edir köhnə dərdim.
Mən səninlə dərdimin
Ən dəlisini dərdim.
Bir dəfə güzgüyə bax,
Öz-özünü qına, yar.
Allahdan soruş, bunun
Məndən özgə kimi var?!
Atdın məni könlündən,
Min tikə oldu Aləm...
Gəl, yığ sınıqlarımı,
Qanayar bütün aləm.
Bir gün açmaz səhərin
İstəyirsən, heç gəlmə,
Əgər gəlməmisənsə.
Qorxma, bir salam göndər,
Əgər ölməmisənsə...
Yaz, görüm, bizsiz qalan
O bağ həmən bağdımı?
Xəyalən yuva quran
Xatirələr sağdımı?
Neçə-neçə sual var,
Bir az aşağı əyil...
Yaddaşım geri dönüb,
"Xatirə" mənlik deyil!
Daha boynuma qoyma
Nə günahı, savabı.
Baş qaldırıb göyə bax,
Allah verər cavabı.
Ürəyini silkələ,
Gör kim düşür, kim qalır...
Kim oturur içində,
Səni səndən kim alır?!
Kim qanadır könlünü,
Kim bağlayır yaranı?!
Bağla bəndi, bərəni,
Sel apardı Saranı!
Bir gün yadına düsər
Taleyi birtəhərin...
Bir gün Günəşi doğmaz,
Bir gün açmaz səhərin...
Abad eylə
Elə yoxa çıxmısan,
Heç vaxt olmamış kimi.
Könlüm yaman boş qalıb,
Sənlə dolmamış kimi...
Səni mənə gətirən
Taledən də küsmüşəm.
Yıxıldım öz içimdən,
Gör, nə günə düşmüşəm.
Gəl təmizlə könlümü,
İncidir xatirələr...
Bir ömürdü üşüyür
Yazmadığım sətirlər.
Bilirəm, darıxırsan,
Ən azı mənim qədər...
Dərd gül açıb hər yerdə,
Yubanma, gəl, özün dər...
Boş ver olub-bitəni,
Gəl, könlümü şad eylə.
Dağılıb bütün dünyam,
Özün gəl abad eylə.
Bu dağın ki, qəlbi yox...
Yenə yuxuma girib
Güvəndiyim o dağlar.
Bu qar amansız yağır,
Bu qar yolumu bağlar.
Gücüm çatmaz bu qarı
Əridəm, keçəm gedəm...
Ayrılıqdan o yana,
Ölümü seçəm gedəm...
Hər tərəfdən qan sızar,
Kim bağlayar yaramı?!
Bu dağın ki, qəlbi yox,
Aparar son çarəmi.
Qalıbdı
Axşamdan səhərə yağan yağışın
Yenə gözlərimdə izi qalıbdı.
Min ildi könlümü yaxıb yandıran,
Sönməyən ocağın közü qalıbdı.
Gül gülü çağırır, çiçək çiçəyi,
Niyə mənə düşüb dərdin göyçəyi?!
Ayrılıq sevginin qopan ləçəyi,
Düşsə də, arxada gözü qalıbdı.
Hamı zər geyinə, ya da ki, xara,
Getməz ürəyimdən min illik qara,
Olüncə içimdə qanayar yara...
Aləmin hələ çox sözü qalıbdı.
© Müəllif hüquqları qorunur! Mətndən istifadə etdikdə istinad mütləqdir!
