Cənab general
Cənab general Polad Həşimova həsr olunur
Ruhun Vətən göylərində
Bənzəyir yenilməz dağa.
Qanın tökülən torpağa
Canım olsun sadağa,
cənab general.
Səngərində dayandın
Əsgərinlə yanaşı.
Səninlə fəxr eylədi
Hər Vətən vətəndaşı,
cənab general.
Çiynində daşıyırdın
Vətənin ağır dərdin.
İndi ruhun daşıyır
Bu coşqun Vətən dərdin,
cənab general.
Həyat məktəbi oldu
Keçdiyin ömür yolu.
Əbədiyyət qazandın,
Sən oldun Vətən oğlu, -
cənab general.
Hər kəsin ürəyində
Heykəlini ucaltdın.
Zəfərə gedən yolun
Təməlini sən atdın,
cənab general.
Ərdəbilim
O tayın da, bu tayın da adı Vətən,
Qanqalların arasında gül bitirən,
Bülbülləri ağı üstə dil-dil ötən,
O da Vətən, bu da Vətən, -
Ərdəbilim.
Babam deyib, o taylıyam,
Doğulduğum, böyüdüyüm
o yerlərdə qalıb izim.
Bu izləri öpmək üçün
Atam gəzib xəyalında
dizin-dizin, Ərdəbilim.
Ayrılığın fəryadını
ilmə-ilmə ürəyimə toxudular.
Bu həsrətin nəğməsini
yanıqlı bir həzin səslə
yaddaşıma oxudular,
Ərdəbilim.
Dedilər ki, bu həsrətdi,
ayrılıqdı, fəlakətdi, bu nifrətdi.
Necə oldu canı candan,
qanı qandan ayırdılar,
paralayıb, parçalayıb, dağıtdılar?
Əsir düşdü doğma elim,
yasaq oldu doğma dilim,
Ərdəbilim.
Millətimə qara günün libasını geydirdilər.
Acını da, nifrəti də noğul kimi yedirtdilər.
Həqiqəti gözlərinin qabağında edam edib,
yalanları beyinlərə yeritdilər.
"Buna necə dözdün?" - dedim, Ərdəbilim.
Heç durulan gördünmü sən xan Arazı?
Əsrlərdi belə ötür qışı, yazı.
Qafillərə xəncər oldu telli sazı,
Dindi dil-dil şirin dilim, Ərdəbilim,
Gördüyünü, bildiyini söylədikcə
Xudafərin daşa dönmüş ürəyinə,
Ümidlərim bağlanıbdı
vaxtsız solmuş diləyimə.
Yaddaşımı yandırıblar,
qalıb külüm, Ərdəbilim.
Arazım axa-axa,
Qanlı əl, qanlı yaxa.
Gör necə ayırdılar
Gözümüz baxa-baxa.
Araz axar, lillənər,
Qapılar kilidlənər.
Kim açsa bu yolları,
Araz coşar, sellənər,
Ayrılığı salanları,
Gözü yolda qalanları,
Uydurulan yalanları,
Xan Arazdan soruş, bilim,
Ərdəbilim.
Babamın həsrət yanğısı,
Yaddaşının sızıltısı,
Dodağının pıçıltısı
Ərdəbilim, Ərdəbilim,
Ərdəbilim.
Payız ömrü
Açıb buludlara ovcunu torpaq,
Saralmış bağçamın halını gör, bax.
Əl edir budaqda bir sarı yarpaq,
Gəl, payız ömrümün taleyini yaz.
Uzaqda qurulan əcəl taxtıdır,
Güllü günlərimin xəzan vaxtıdır,
Bəxtimin yollarda azan vaxtıdır,
Gəl, payız ömrümün taleyini yaz.
Ruhumda hələ də ar qoxusu var,
Könlümdə bir misra yar qoxusu var,
Daha qismətimin qar qoxusu var,
Gəl, payız ömrümün taleyini yaz.
Bəmbəyaz nəğmədir ağ çiçəklərim,
Saralıb, payızdı biçənəklərim.
Çəkir sinə dolu ah - çiçəklərim,
Gəl, payız ömrümün taleyini yaz.
Bir sözün köksünə qoyub başını,
Kövrək duyğuların sil göz yaşını.
Qoy ayaq altına əlhəd daşını,
Gəl, payız ömrümün taleyini yaz.
Qarabağa bahar gəlir, İlahi!
Sevincə bax bulaqların gözündə,
Qəlbi gülür dərənin də, düzün də,
Şəhid qanı çiçəkləyir üzündə,
Qarabağa bahar gəlir, İlahi!
Ötən çağlar indi üzü bəridi,
Gələn günlər ömrün təzə-təridi,
Otuz illik yurd həsrəti əridi,
Qarabağa bahar gəlir, İlahi!
Dalğalanır arzuların bayrağı,
Hər təbəssüm bir ümidin yarpağı,
Zəfər ətri bürüyübdür torpağı,
Qarabağa bahar gəlir, İlahi!
Qulac-qulac açılıbdır qucaqlar,
Əl eləyir sevinc dolu o çağlar,
Alov-alov gülümsəyir ocaqlar,
Qarabağa bahar gəlir, İlahi!
Zəmilərdə daraqlanır sünbülün,
Ocağında ruhu gülür Bülbülün,
Cıdır düzü indi xarıbülbülün,
Qarabağa bahar gəlir, İlahi!
Ürəklərdə ümid naxış toxuyur,
Əllər zəfər nəğməsini oxuyur,
İndi vətən Şuşa ətri qoxuyur,
Qarabağa bahar gəlir, İlahi!
Gəlsin bahar, gülsün bahar elimdə,
Xudayarın nəğməsi var çölümdə,
Nəzakətəm, min alqış var dilimdə,
Qarabağa bahar gəlir, İlahi!
Vətən
Dünyaya açılan qapımsan mənim,
Ruhumun, könlümün gözüsən, Vətən.
Mayası səndədir müqəddəsliyin,
İlahi qüdrətin özüsən, Vətən.
Qəlbimin işığı, gözümün nuru,
Uludan ulusan, ucadan uca.
Salım qollarımı boynuna, Vətən,
Səni misra-misra öpüm doyunca.
Zirvələr söz açır ucalığından,
Dərələr şahiddir dərinliyinə.
Sənin bərəkətli, barlı torpağın
Geniş sərhədləri geyib əyninə.
Hünər dünyasına güzgüdü sanki
Ömür kitabının hər səhifəsi.
Hər bir qarışında duyulur, Vətən,
Zamanın addımı, tarixin səsi.
Ulu əcdadların daşlaşan ömrü
Boylanır Laçının qayalarından.
Hər daşda bir igid nərəsi yatır,
Qan damır tarixin yaralarından.
Ellərin arzusu qanadlanaraq,
Süzəcək səmada bir gün quş təkin.
Şərəflə qorunan yurd yerlərində
Ruhu gülümsəyir ulu Babəkin.
Taleyindən keçən qərinələrin
Alnını bəzəyir ərən imzası.
Sənin qüdrətinə qoşa qanaddır
Xətai qılıncı, Ələsgər sazı.
Ana laylasından hənir alıbdı
Ürəkdə alışan qeyrət ocağı.
Doğmalıq ətirli hər qarış torpaq
Ana qucağıdır, ana qucağı.
Oğul qeyrətini əyninə geyən
Canlı səngərlərin mübarək, Vətən!
İlahi sevgiylə yoğrulubdusa,
Hər duyğu - Vətəndi, hər ürək - Vətən.
Dərbənd qalasından Təbrizə qədər
Uzanan bu yurdun səsi içimdə.
Mənim Şah babamın, Şah Xətainin
Əbədi harayı, ərzi içimdə.
Hər bahar gələndə sızıldayacaq
Qırılmış budağın qönçə ağrısı.
Bilirəm, qəlbində heç uyumadı
Zəngəzur həsrəti, Göyçə ağrısı.
Ana laylasına hopan məhəbbət
Sənin təravətin, ətrindi, Vətən.
Millətin ruhunda, elin dilində,
Daim əzizlənən xətrindi, Vətən.
Ömrünə güzgüdür oğul qeyrəti,
Cürət qanad açıb hər qarışında.
Vətən əsgərinin məhəbbətindən
Üzündə sevgi var dağın, daşın da.
Sənin qeyrətini çəkən oğullar
Ulu qüdrətini duyur dərindən.
Durub keşiyində igid ərənlər,
Qeyrət ətri gəlir səngərlərindən.
Çırağa bənzəyir Vətən torpağı,
Hər əsgər ürəyi pərvanəsidir.
Bu doğma yurdumun qeyrət nəğməsi,
Vətən əsgərinin addım səsidir.
Əsgər baxışları sevgiylə öpür
Vətən torpağını təbərrik kimi.
Yurdu bədnəzərdən qorusun deyə
Dolanır başına üzərrik kimi.
Əsgərin gözündə güzgülənir, bax,
Meşə də, dəniz də, dərə də, düz də.
Sərib gözlərinin yuxusunu o
Körpələr uyuyan beşiklər üstə.
Qartal baxışından hənir alıbdır
Quşqonmaz qayalar, mamırlı daşlar.
Torpağın, ağacın, otun içindən
Hər gün bir əsgərin çığırı başlar.
Böyük məhəbbətlə səngərdə durub,
Qəhrəmanlıq axır damarlarında.
Vətən qeyrətini əyninə geyib
Yayın bürküsündə, qışın qarında.
Onun qətiyyətli addım səsinə
Açıb yaxasını hünər yolları.
Qəlbində alışan Vətən sevgisi
Əridir üstünə ələnən qarı.
Vətən əsgərinin kirpiklərindən
Gecə ulduz-ulduz asır özünü.
Tətikdə dayanan barmağı üstə
Alagöz səhərlər açır gözünü.
Ömrünün-gününün hər məqamında
O, yurdu düşündü, Vətəni andı.
Qəlbində şərəflə dalğalanır, bax,
Vətən torpağına sədaqət andı.
Böyük dastanlara sığışan deyil
Vətən əsgərinin Vətən alqışı.
Hər daşı, qayanı çiçək sanaraq
Kəpənəklər kimi qonur baxışı.
Durub keşiyində müqəddəsliyin,
Böyük amalıyla müqəddəsdir O.
Ulu babaların ruhundan qopan
Canlı bir haraydır, ulu səsdir O.
Bu səs qanımızın səsidi, qardaş,
Haqqın dan yerindən yol gəlir bu səs.
Hünər bayrağıtək, qeyrət himnitək,
Vətən göylərinə yüksəlir bu səs.
Bu səsin işığı, bu səsin nuru,
Gün kimi ələnir yurdun başına.
Bu səs bir qılıncdı, ovxarlı qılınc,
Qurşa, yurd uğrunda, yurd savaşına.
Bu səslə durulur Vətən suları,
Bu səsdən ər oğlu bir Mən görünür.
Bu səs gündoğanım, günbatanımdır,
Bu səsdən bir böyük Vətən görünür.
Hər əsgər Vətənin bir məğrur səsi,
Hər səsin müqəddəs bir sərhədi var.
Vətənin sərhədsiz səsidir, dostum,
Vətən qeyrətini çəkən oğullar.
Əsgərdən başlanır Vətən duyğusu,
Harda əsgər varsa orda Vətən var.
Əsgər addımını laylatək duyur
Torpağın altında şəhid yatanlar.
© Müəllif hüquqları qorunur! Mətndən istifadə etdikdə istinad mütləqdir!
