***
Mən yalquzaq küləkləri yaxşı tanıyıram,
ağacların ölümə dartınmasından.
Mən bu qışı da tanıdım gəlişindən,
Neçə evsizi son mənzillə təmin edəcək.
Ürəyimdən tutan ağrılar
Əlimdən tutan "dostlardan" ürəkliymiş.
Bu ömrü bir dəfə yaşamışam mən,
Hər qarışına bələdəm.
Bütün yollar yaralı sürünür ömrün sonuna.
Mən hamını və hər şeyi tanıyıram,
Tanımaq elə çətin imiş ki...
***
Köçürün göz yaddaşınıza,
Uşaqlarınızın gülüşünü.
Nə bir fotoqrafa, nə də bir fotoya bel bağlayın,
Yaddaşınız kağızlardan daha etibarlıdır.
***
Ömrümüzü ayaqaltı edənlər
Onu həm də başdaşı kimi əzizləyəcəklər.
Bircə öldüyümüz günü gözləyin.
Hərəkətsiz gəmilər dənizə yükdür, dost.
Bu dünyada hamı gözlərini
Tanrının əllərinə dikib,
Görünməz əlləri daha güclü bilirlər.
Yorğun kölgələrimiz səkilərdə can verir,
Yorğun gözlərimiz də şəkillərdə süst düşüb.
Bircə bulud da yoxdur çəkilək altında susaq...
Bu ömrün qabağında susmamağa səbəb yox...
***
Türkiyədə baş vermiş zəlzələ qurbanlarına
Daş üstündə bir daşı
qalmadı bu şəhərin.
Xatirə ünvanları
dağıldı bircə anda.
Yerin üstü üşütdü
səksəkəli canları
Günəşdən küsənlərin
hər biri, hər nəfəri,
Yer altına yığıldı bircə anda.
Göylərə baxan olsa...
Bir az bulud çox idi,
bir az ümid yox idi.
Edam ipi
Hərə bir cür bu faninin
sallanır edam ipində.
Yelləncək bilir yellənir,
aldanır edam ipində.
Gəzir ayağında daşlar,
Gəzir hey divanə başlar,
Gah barışlar, gah savaşlar,
Dayanır edam ipində.
Hər adam birtəhər gedir,
Nələr gəlir, nələr gedir,
Minəcəyi kəhər gedir,
Yollanır edam ipində.
Öz yalanlarım
Mən öz yalanlarımla inandırdım özümü,
Mən öz yalanlarımla baş-başayam hər gecə.
Mənə yağış pay verər, mənə külək bağışlar,
Mənə bu cür doğmadı, bu şəhərdə hər küçə.
İllərin ağrısı var, hər çiynimdə yük kimi,
Məni taqətdən salan səbəblərin sayı yox!
Mən bu ömrü büsbütün itirmişəm, nə yazıq,
Nə bu bir gün, nə beş gün, bunun ili, ayı yox.
Nə günahkar tapıram, nə günah var ortada,
Gözlərimdə görünür hər ağrının əl izi.
Yenə yetişdi axşam, yenə gəlir ağrılar,
Yenə ayaq səsləri silkələyir dəhlizi.
Yaralarım qan verir hər günəş qürubunda,
Mən ürək adamıydım, ürəyimi qırdılar.
Məni qınamaq üçün sən də tələs, yubanma,
Təkcə deyəcəyim bu: yordular, dost, yordular.
***
Bütün çobanyastığı çiçəkləri
bir qarış məndən uca olanda
Bütün buludlar ən gözəl arzuların örpəyi idi.
Bütün ümidlər sinəmdə at çapırdı dördnala,
Bütün uşaqlar köhnə corabları top edirdi,
Bütün quzular qıvrım tüklərinə söykənirdi,
Qəssab bıçaqları korşalmışdı.
Bütün tənha qocalar
nəvələrin yadına düşmüşdü,
Bütün atalar övlad qarşılayırdı hərbidən,
Bütün analar övlad toyuna hazırlaşırdı.
Dünya elə gözəl idi ki...
***
"Gözlərin ayağının altını seçmir"
deyənlərə anlada bilmədim,
Anlada bilmədim ayaqlarıma dolaşan
kabusa baxa bilmədiyimi.
Hər yerdə qınandım,
Hər yerdə özgə oldum.
Ürəyimin ən yüksək yerlərindəki
buzlar da əridi
ürəyimə od düşəndə.
Bütün dayanacaqlarda ağrılar qalaqlanmış,
Bütün avtobuslardakı sərnişinlərin
bir gözü arxada,
övladını yetimlər evində qoyub
gedən atalar kimi.
Hamı yalan danışır,
hamı tezliklə dönəcəm deyir...
Amma bütün biletlər birtərəflidir...
Mən çıxıb getməyə bir küçə tapsam...
Mən çıxıb getməyə bir küçə tapsam,
Mən çıxıb getməyə bir kimsəsizlik,
Mən çıxıb getməyə bir ada tapsam,
Bir boş ada!
Nə ağacı olsun, nə daşı olsun!
Mən çıxıb getməyə bircə yol tapsam,
Mən çıxıb getməyə bir azca da güc.
Mən çıxıb getməyə ən uzaqlara!
Kimsənin olmayan uzaqlar!
Nə bir iz buraxım, nə geri baxım.
Mən çıxıb getməyə qərarlı olsam,
Mən çıxıb getməyə yır-yığış etsəm,
Mən çıxıb getməyə həyətə çıxsam.
Əllərim qoynumda qəfil titrəsə!
Hər şeyi o köhnə evdə unutsam!
Hər şeyə yenidən başlamaq olar!
***
Müqəddəs şəhərlərdə yaşayan insanların
dərdini düşünürəm,
Onların da, görəsən, soyuq divarlardakı
nəfəsləri ölürmü?!
Tanrı o şəhərlərə bizdən daha yaxındı,
Görəsən, çağıranda köməyə tez gəlirmi?
Susurmu qaranlıqlar ağ kabuslar içində,
Yuxular qarışırmı bulanıq sular kimi?
Düyünlənmiş qaşları, alınlarda kim açır,
Tanrı çoxmu yorulur, bunca iş-güc içində,
Görəsən, bircə dəfə, barı üzü gülürmü?
Küləklərə baş qoşub getmək havası varmı,
Oralar tərk edilib, getməyə yarayırmı?
Yoxsa, o şəhərlər də qəbir ağuşu kimi,
Udur bir ayağını qaçaq qoyan kəsləri.
O şəhərlər necədi, Tanrı çox gözəl bilir,
Bu şəhərlər necədi, ora qədər bilirmi?!
© Müəllif hüquqları qorunur! Mətndən istifadə etdikdə istinad mütləqdir!
