Nə olsun ki, zənginlər siyahısında
adım yoxdur?
Gözüm toxdur,
divar boyu düzülən
cild-cild kitablar
mənim var-dövlətimdir,
qutulara yığılan, banklarda qorunan
dollar dəstləri
rəflərə düzülən kitablara uduzub həmişə...
Beynimdən nə üçünsə
bu fikirlər keçdi sübh tezdən, tələsəndə işə...
Dollar xəyanətkardır,
kitab sadiq dost,
bu gün sədaqət insan üçün
ən vacib keyfiyyətdir,
əsas niyyətdir,
niyyətin təmiz olsun,
qalanı təfərrüatdır,
zəngin dostlarım,
sizə peşkəşdir bütün kitablarım!..
Əhya gecəsi
Yasəmən rəngli gecə,
bu gecənin lüğətində yuxu sözü yoxdu...
Əhya gecəsidir,
dualar çiçək açır dodaqlarda,
Tanrı bəndələri ilə danışır
sükut dilində,
bu gecənin sükutu
möhürə əyilən alınlarda pozulur,
canamaz əməl dəftərimizdir,
işarələrin fəhmində
Qünuta açılan əllərimizdir.
İmanımızın sınaq gecəsidir
yasəmən rəngli gecə...
İlk dəfədir ki, məsciddə şeir yazıram,
sülh sözünü vird edirəm,
bu da Tanrıdan başqa bir kimsəsi
olmayan bir bəndənin ibadətidir...
Ey Yaradan!
Sənə pıçıldayıram buradan,
müstəcəb et dualarımı,
hifz elə məmləkətimi...
Kədərin ayaq izləri
Bu soyuqqanlı tənhalıq
daha xəfiyyə kimi
ardımca sürünmür,
addımlarıma çevrilib artıq...
Ehtirasın yaddaşı
Ehtirasın yaddaşı çox zəifdir,
xəyanətin palçıqlı cığırlarını
çox tez unudur,
o da gənclik kimi yaman bədxərcdir,
arzuları toz burulğanı yaradan qadınlar,
indiki zamanın sıxıb şirəsini çıxaran kişilər
fosfor kimi tez parlayıb tez sönən şəhvətin
qurbanlarıdır,
kaş gəncliyimizdə anlayaydıq
bu həqiqətləri,
boğardıq içimizdən baş qaldıran
xəyanətləri...
Unutqanlıq vadisi
Şəhərdə qoyub yaddaşımı,
unutqanlıq vadisinə
köçmək istəyirəm biryolluq...
ağır yükdür
yaddaşı üzərində daşımaq,
yaddaşından şikayətlənənlər
bilmirlər ki, necə xoşbəxtdirlər;
onları tez-tez narahat etməyəcək
arzuların məyusluğu ilə bəzənmiş
xatirələr...
Qorxulu nağıllar
Bayatı ilə dil açıb
nağılla kiriyən Gülzaman nənənin
xəbəri olmadı milyarderlərin
Qiyamət bunkeri yaratdığından,
Epşteyn apokalipsisindən,
dünyanı xaraba qoyanlar
yerin dibində özlərinə sığınacaq qururlar
saray misalı,
onlar bu dünyada Tanrını görmədi,
başqa bir dünyanın cəhənnəmində
özlərinə cənnət qura bilməyəcəklər...
Gülzaman nənə
uçan xalçaların,
Simurq lələyinin adamı idi,
Allah adamı idi,
"əl mənim deyil, Fatimeyi-Zəhranın əlidir" deyib
sığal çəkərdi kürəyinə,
bütün ağrıların çəkilib gedərdi işinə,
Seyid qızıydı,
cəddinin bütün pis adamlara
qənim olacağına inanırdı,
danışdığı bütün nağıllar
xeyrin şərə qalib gəlməsiylə sonuclanırdı,
xeyir-duası yolumuzu
günəş kimi işıqlandırırdı...
biri vardı, biri yoxdu,
bir Gülzaman nənə vardı,
indi isə yoxdu,
qorxulu nağıllar gerçək oldu...
Yazmaq istədiyim post
Elvin Rizvangilə
Mən darıxan adamam,
güzgüləri tərlədir tənhalığın nəfəsi,
yuxum da səfil kimi
veyil-veyil dolaşır
20-ci sahənin zülmət küçələrində,
işıqlar da
lap çoxdan
öləziyib, soyuyub
küçə fənərlərində,
"Zara" kafesində
domino səsləri bəstələyir
tənhalıq nəğməsini,
sükut tez-tez diksinir
bu hüznlü kafedə,
pişik qıvrılıb yatıb
skamyanın üstündə,
nə görürsə yuxuda,
qulağı diksinir hey...
Mən biçarə Parisin səfillər məhləsində
sanki yorğun bir lakey...
Burda lövbər salıb tənhalığım,
soyuyur limonsuz çayım;
mənim tənhalıq payım,
istəyirəm o pişiktək
skamyada xoşbəxtlik yuxusuna dalım,
bax, indi, bu dəqiqə belədir halım,
yolunu gözlədiyim dost,
yenə şeirə çevrildi
yazmaq istədiyim post...
***
Duman yoruldu deyəsən,
Günəş ona qalib gəldi
bir aprel səhərində...
Hörmüz boğazı
Saat öz əbədi vərdişindədir,
baxıram, əqrəbin yönü beşədir,
xəbər axınları qoymur yatmağa,
Hörmüz boğazında düyünlənib
dünyanın ən yağlı tikəsi,
bəşərin ən uzun səksəkəsi...
dünya xəritəsinin tıxanma nöqtəsi,
Xeyir Tanrısının duaları
iki körfəz arasında asılı qalıb,
sual ver tarixə -
bu savaşda kim uduzub,
kim qələbə çalıb?
Tarix bu sualın cavabını
gələcəyə saxlayıb,
zaman əbədi vərdişindədir,
öz işindədir...
O kimdi, öz "qələbə"siylə öyünür?
Dünyanın nəbzi Hörmüzdə döyünür,
xəbər axınları qoymur yatmağa...
"Tanatos" kafesi
Qəhrəmanın kafesində
rastlaşdım arzuların külüylə,
çox adam rastlaşıb burda öz ölümüylə...
həminki "alkaş"lar yoxa çıxıb,
stollar həmindi, soba yerində,
yüz qramlıq adamlar çoxdan ölüblər yəqin,
araq şüşələrisə dipdiridi vitrində,
"zakuska"lar da yerində,
iki dilim limon, bir dilim pendir,
əyyaşlar burada necə də şəndir,
ölənləri əvəz edir təzə badəpərəstlər,
bu xərabatda,
talelər xərabəsində
gözümə dəymədi köhnə tanışlar,
təcrübəli əyyaşlar,
nəsillər burada sürətlə
bir-birini əvəz edir,
Tanatosun hökmündədir müştərilər,
Qəhrəman Dionis kimi
qərar tutub Olimpdə,
əzəli yerində...
Aprel tezisləri
Rütubət dövrünün ən münbit ayı,
küləklər gecə-gündüz zinhara gətirir şəhəri,
qara buludlar
mühasirəyə alır ayı,
bu şəhərin adamları
küləyin vəhşi bağırtıları altında açır səhəri,
aprel küləkləri
başdan alır papaqları,
uçurur havaya sərsəm fikirləri,
gecə yataqda qorxudur uşaqları,
tökür budaqlarda tumurcuqları,
qarderobun
ən çox ələk-vələk edildiyi
aydı aprel,
gödəkçə, ya pencək?
çox yorur adamı bu qlobal və qozbel
sual,
lap zəhləmizi tökdü bu aprel tanqosu,
deyirəm, bəlkə bu,
iqlim dəyişməsinə protestodu?!
Meteor yağışlarından əvvəl
Tarixin əvvəlini Herodot,
sonunu isə Fukuyama
yazdı guya,
hər dəfə sivilizasiyalar dəyişəndə
bəşər oğlu zənn edir ki,
tarixin sonudur,
hər zamanın öz Fukuyaması var,
İlon Maskısa yoxdur,
NASA münəccimləri
təhlükəli asteroidləri izləsə də
meteor yağışları
öz vaxtında yağacaq,
Tarixin üfüqündə
Günəş yenə öz taxtına çıxacaq
milyon illər əvvəlkisayaq.
Gəlin, tarixin ortasında
hoqqa çıxarmayaq,
süni intellektin başına
ağıl qoymağa çalışmayaq,
çat cpt-ni mənasız suallarımızla
yormayaq,
indi, bu dəm
odur sahibi qoca tarixin,
o həm Herodotdur, həm Fukuyama,
inanırsan inan, inanmırsan inanma...
© Müəllif hüquqları qorunur! Mətndən istifadə etdikdə istinad mütləqdir!
