Şeirlər - Ümid NƏCCARİ

 

Bəlkə də

sıfırdan başlayarıq yenidən

Sədəflərə cila verərkən ay işığı

Bu səssiz-səmirsiz qürbətin tənhalığında

masmavi göy üzünü arzulayarkən,

bəlkə də...

 

Şəfəqin gülümsəməsində qeyb olan qağayıların gülüş saatında

Sunamilərin sahilə eşq etirafında...

Ansızın

Sakit okyanına düşən şimşəklər kimi ağappaq...

Ağappaq bir kağız götürüb

Yenidən başlayarıq,

yenidən...

 

Məsəla, yağış altında gözləyərkən yolu

Qəfildən içimdən bir qatar sənə doğru,

sənə doğru gələrsə...

Məsəla, xoşuna gələrsə buludların səs tonu,

Qəfildən əllərin əllərimə dəyərsə...

Bəlkə də,

Yenidən başlayarıq,

yenidən...

 

Hər şeyin bitdiyində,

Səhnələrdə ümid tamaşasının pərdələri çəkiləndə

Məsəla, bir ildırım çaxarsa gözlərin...

Tanrısız saatlarda bir ayə göndərərsə əllərin...

Sıfırdan başlayarıq yenidən...

Bəlkə də...

Bəlkə də...

 

 

***

Hansı müharibə üçün ağ kəfən geyinir saçlarım?

Eşq hayqıran əsgərlər yaşayırmı hələ?!

Sakitlikdir cəbhədə.

 

Ağ bayrağı qaldıran dişlərim ağrıyır,

Ağrıyır Vətən,

Ağlayır İnsan.

Alnıma düşən cizgilər hansı ölkənin məftilli simləridir?

Ayırır sevgini ayrılıqdan,

Ayırır ümidi ölümdən,

Ayırır gündüzləri,

Ayırır gecələri...

 

Alatoranlıqda birisi silir alın tərimi,

Birisi oxuyur Saat meydanında Azadlıq nəğməsini,

Birisi, reanimasiyada nəfəs çəkir hələ də,

Sakitlikdir cəbhədə...

Sakitlikdir...

 

 

***

Kölgəmizdə bəslədiyimiz ölümcül inqilablar

Arzularımızın sonbeşik övladıdır,

biz öləndə gəncliyini görər...

 

Cibimizdə gəzdirdiyimiz divar yazıları

buludların məktubudur,

bir gün azadlıq yağışı yağar...

 

Küçələri boyadığımız qırmızı rənglər

Tanrıların öpüşü idi...

Qaranquşların ölümü idi,

His-pas içində,

Dimdik Azadlığın gözlərinə baxmaq...

 

 

Hər kəsin şeiri, heç kimin şeiri

 

Bir adamlıq darıxmaqdır adım

Axşam çökəndə bu şəhərə,

gecəyə yuvarlananda eşq saatım,

gicgahıma sıxılanda sürgünlüyün mərmisi

pasportumla silərəm alın tərimi.

Radiolarda Təbriz nəğməsi,

Üfüqlərin gözləri yaş,

Məndə yoxdur təlaş,

Məndə yoxdur həyəcan.

İliyimə qədər qaranlıqdır hər addım...

Bir adamlıq darıxmaqdır adım!

 

 

Paralel

 

Əli çatmadan göy üzünə,

ucalıb-ucalıb öldü ağaclar.

Quşlardan öncə buludlar çatdı mənzilə.

Relslər üzərində

Yolçular çatdılar,

Yollar çatdılar.

Qatarlar çatdı məqsədinə...

Biz paralel çəkilən iki dəmir yoluyuq,

uzanmışıq bu yollara...

Hara çatsaq da,

bir-birimizə yetişə bilmirik...

 


© Müəllif hüquqları qorunur! Mətndən istifadə etdikdə istinad mütləqdir!