Şeirlər - Kənan HACI

 

Xatirədir, ya nağıl?!

 

Ayıra bilmirəm xatirələri

sehrkar nağıllardan,

bəlkə kasıb komamıza

leylək dimdiyindən,

ya da uçan xalçalardan düşmüşəm...

bəlkə heç məni ata əkməyib,

ana doğmayıb?!

Hardadır atam,

hardadır anam?..

gəlib çıxsınlar,

mən də çıxım nağıllardan,

onların yolunu gözləyə-gözləyə

bu yaşda uşaq qalmışam,

istəmirəm məni görcək desinlər ki,

oğul, yaman qocalmısan...

 

 

Diksinən başdaşıları

 

Dayım nəvəsi Gülnarənin

vaxtsız ölümünə

 

Əcəl qapısını pusdu o gecə,

bir qadın ürəyi susdu o gecə,

gözlərim buludu yamsıladı,

doğmalardan daha bir kimsə qalmadı,

sübh çağı analarımızın qoşa başdaşıları

məni görüncə diksindi,

tək onlar gördü göz yaşlarımı...

ömür tikə-tikə bölündü ölümlərə,

sizə deyəcəyim sözlər də öldü,

məni buraxdınız biganələrə,

biz belə danışmamışdıq axı, Gülnarə...

 

 

Yuxu körpüsü

 

Yuxu körpüsündə

səni gördüm,

bu taya keçə bilmirdin...

Günəş tuneli

 

Sükutdan özümə ümid düzəltdim,

üzlərdəki təbəssümlərdən işıq,

günəşi, hara getsəm, apardım özümlə,

yalanlara inandım bilərəkdən,

xoşbəxt edir adamı

yalanlara inanmaq,

evsiz günlərimdə

xəyal başım üstə çadırım oldu,

yuxularla isindi

soyuq yatağım,

Ayı qucaqlayıb yatdım,

yorğanım oldu ulduzlu göylər,

günəş yenə səhəri gətirdi mənə,

günahlarımdan arındım,

cəza evi idi

sahildəki o tənha daxma,

yenə sahildəyəm,

hündürmərtəbəli binada,

yadıma düşür o daxma, o adam,

indi nə o daxma var, nə də o adam,

günəş yenə də mənimlədir...

 

 

Sabun

 

Əllərimdən sürüşür,

özündən qaça bilmir,

formasını itirdikcə

təmizlənir əllərim,

köpük - yox olmağın ağ dəlili,

ömrü əllərə xərclənir -

təmizliyə...

su şırnağı altında

bitib tükənir,

o əridikcə əllər çiçək açır,

yoxa çıxana qədər

əllərimdən elə hey qaçır,

qaçır yoxluğa...

 

 

Yaşıl təsəlli

 

Tut ağacında uşaq səsləri,

yayın sərin mehi,

tutun şirinliyi,

yarpaqlar ağacdan qısa ömürlərilə

şəndirlər,

budaqlarda uşaq səsləri bal dadır...

kölgəsi ömrün xəritəsində

quş dimdiyi boydadır,

hər zaman mənimlədir

o qədim kölgə...

nə vaxt yorulsam,

istirahət yerim bəlli;

o kölgədə dincəlirəm,

bu da yorğun bir ömrə

yamyaşıl bir təsəlli...

 


© Müəllif hüquqları qorunur! Mətndən istifadə etdikdə istinad mütləqdir!