Məhəmməd Hadiyə şeirlər - Mahir N.QARAYEV

Əzizim Azər Turan! Sənin Hadi haqqındakı dəyərli yazını elə indicə oxuyub, çox təsirləndim. Hadi mənim üçün sirli-müəmmalı qalmış bəxtsiz, nakam bir şairdir. Onu yaxşı bilmədiyim, tanımadığım üçün ürəyimdə həmişə bir Hadi göynərtisi duymuşam; lap erkən yaşlarımdan. Bilgisizliyim ucbatından həmişə özümü onun ruhu qarşısında günahkar və borclu bilmişəm. Bu hissdən hələ də qurtula bilmirəm. Sənin dəyərli yazındakı çoxu mənə yalnız indi məlum olan gerçək fərziyyələr, eyni zamanda sənin haqlı olaraq inanmaq istəmədiyin "sovetlərdənqalma şübhəli faktlar" məni xeyli düşündürdü... Vaxtilə (birincini 24 yaşımda, ikincini, deyəsən, 46 yaşımda) yazdığım iki şeiri sənə göndərirəm. Çap üçün yox (bu şeirlər bir neçə dəfə çap olunub), belə deyim: sənin yaddaş arxivin üçün. Təbii ki, mən bu şeirləri yazanda sənin yazındakı qiymətli əsaslandırmalardan bixəbər idim. Amma yazını oxuyanda həmin şeirlər yadıma düşdü, düşündüm ki, onları sənin kimi dəyərli söz adamına - Hadi sevdalısına göndərməklə Hadinin ruhu qarşısındakı mənəvi borcumu nisbətən yüngülləşdirmiş olaram... Sayğılarımla, Mahir N.Qarayev... 16 fevral 2026

Məhəmməd Hadiyə

Yerdəsənsə əgər - yerin hardadır?

Göydəsənsə əgər - gorun hardadır?

Ordasan,

burdasan,

hardasan, ustad? -

nataraz dünyanın sən harasında?

Yerin altındasan, ya göyün üstdə,

yoxsa yerlə göyün tən arasında?

Şamında,

Reyində,

Xorasanında -

ya yoxsa bir ayrı xarabasında?

Öləndə gözünü yuman oldumu?

Daddımı qəmindən kimsə bir qədər?

Göylərdən mərhəmət uman oldumu? -

Üzü göylərəmi dəfn elədilər?

Yerə taran olub girə bilmədim,

Ha çıxmaq istədim göyə... bilmədim!

Ha çapdım,

ha yortdum -

bu gündən sabaha keçə bilmədim;

köhnə əsrlərin daş-qayasında

ayağı çarıqlı, əli çıraqlı

ha gəzdim, ha baxdım, seçə bilmədim...

Hardasan,

hardasan,

hardasan, ustad?!

Neçə təpə keçdin,

neçə dağ aşdın,

hansı yolla getdin - çatılmaz oldun?

İlim-ilim itən iynələr kimi

hara batırdılar,

necə itirdilər - tapılmaz oldun?

Kim çapdı, kim qopardı?

Kim qapdı, kim apardı?

Allahı

bu qədər gəzən, axtaran -

Vallah, çoxdan tapardı,

Billah, yoxdan tapardı!..

Ha qaçsaq,

ha yortsaq,

nə desək, nə sorsaq -

bilən yox Tanrının sınağı nədir,

görən yox dünyanın sabahı nədir...

Bir dəstə çiçəyə nisgil qalmağa

Bir qarış torpağın günahı nədir?..

Şeir bazarı

Azğın soyuq

göy üzündə səfil-səfil dolaşan

ruhları da qısnayanda məzara -

şair Məhəmməd Hadi

şeirlərini çəkmişdi bazara.

Bir cüt tərəzi gözü kimi

Tanrının əlləri enmişdi yerə:

Tanrının sol əlində

oturmuşdu Məhəmməd Hadi -

Ürəyinin başından qoparıb

Tanrının sağ əlinə atırdı şeirlərini.

Şeirlərin odu

isidirdi Tanrının sağ əlini,

Tanrının sol əlində

soyuqdan donurdu Məhəmməd Hadi...

Eləcə oturmuşdu, baxırdı -

qəhərini güclə boğur, boğulurdu;

tərəziyə atılırdı,

tərəziyə qatılırdı şeirləri,

isti təndirdən çıxan buğda çörəyi kimi

buğlana-buğlana satılırdı şeirləri...