Divarda bir şəkil yeri saxla... - Vasif Əlihüseyn - şeirlər

 

Divarda bir şəkil yeri saxla

Sən o qədər sıx sarılmalıydın ki, mənə

arxaya boylanmağa

boynum dönməməliydi.

Yoxsa keçmişə baxdıqca

daha çox ağrıyıram.

 

Həyatımdan gedən qadınları düşündükcə

ən çox anamı xatırlayıram

bu dünyada gün görməyən anamı.

 

Hər şey yarımçıqdı ömrümdə

gülməyim də, yaşamağım da.

Sən hardasa

yarımçıqları doldurmaq üçünsən ömrümdə.

 

Yollar dəmir barmaqlıqlar kimidi gözlərimin önündə

hər dəfə baxdıqca kimisə görmək istəyirəm.

 

Divarda bir şəkil yeri saxla

səni xatırladıqca, gözlərinə görünüm,

Yoxsa qorxuram üzüm yadından çıxa.

 

Gedirsən...

Bir yad oğlunun qoluna

girib gedirsən.

Hamı deyir gedirsən,

amma bircə mən bilirəm

necə gedirsən.

Evinizdən köçməyinə

ağlayır anan.

Bir də var, ürəyindən köçməyinə

ağlayır adam.

Asta-asta atırsan addımlarını

atdıqca addımlarını köçürsən

elə atırsan addımlarını,

sanki aramızdakı

məsafəni ölçürsən.

Yallı gedir adamlar

sən də qolunu qaldır, yellən,

qoy bilsinlər olanları.

Yanağından göz yaşını sil, dillən

bu "Vağzalı" havasına

elə yatır ayaqların

qoşa düşən zər kimi,

vətən marşı havasına

yeriyən əsgər kimi

gedirsən.

Ayaqqabısını tərsə geyən uşaqlar...

 

Ayaqqabısını

tərsə geyən kənd uşaqları

burnunu qoluna silər soyuqda,

şalvarını ürəyinin başına kimi çəkib

əlindəki qənd-çörəklə

öldürər aclığını.

Qəbiristanlıqdakı taxta başdaşılar

oğlan uşaqlarına görə tələf olan

qız qəbirləridi.

Bu kəndin içində o qədər ağrı var ki,

ayağı sürüşkən qadınların

qeybəti qılınır küçə tinlərində.

 

Evimizdə heç kim yoxdur...

Bəlkə də, məni bu şəhərdə görməmək

ən böyük arzundu, darıxsan da,

əllərinə əlcək, ağzına maska,

gözlərinə eynək taxsan da.

 

Yoxluğumu hiss edib darıxacaqsan...

Mən, kəndimizə qayıtmışam,

amma evimizdə heç kim yoxdu.

Atam Rusiyaya, anam o dünyaya,

bacım da bir ailəyə gedib...

Yaz görüm mənsiz necədi

 "Koroğlu" metrosunun çıxışı?

Yəqin, o ləpəsatan qadının da yeri boşdu,

elə bu şəhərin gəzdiyimiz hər küçəsi də boşdu

biz yoxuqsa...

Bəs kimin üçün yanır işıqforlar?

Kimlər ayaqlayır qoşa xətləri?

Kimlərə yazırlar cərimələri?

 

Oğlumuz Uğur üçün

Baş-başa söykənirik

sən olanda sağımda.

Nəfəsin mənə dəyir

o isti yatağında.

 

Mənə körpə üzünlə

gülərək baxmağını,

ağzından çıxarmırsan

bal dadan barmağını.

 

Hava qaralmamışdan

durub evə qaçıram.

Qulağımla sinəndə

sənə qulaq asıram.

 

Sən də anan kimisən,

yolumu gözləyirsən.

Gecələri Allahdan

hey ağıl istəyirsən.

 

Bu şirin oğlan üçün

kim yaraşdırar pisi.

Deyirsən ki, bu gündən

mənəm evin rəisi.

 

Həyatımın qadını

Bu küləkli şəhərdə

saçların da dağılar,

əllərin də üşüyər

soyuq suda hardasa.

 

Məndən nigaran olma,

öyrəşmişəm şəhərə.

Yenə tək qalacaqsan,

çalış, öyrəş səhərə.

 

Harda uzaqda olsan

görsəm təksən, yetərəm.

Gözlərinin yaşın sil,

mən səndən də betərəm.

 

Sevdiyim şeir kimi

əzbərlədim adını.

Sən gəldin, tək qalmadım,

həyatımın qadını.

© Müəllif hüquqları qorunur! Mətndən istifadə etdikdə istinad mütləqdir!